هدف از این مطالعه بررسی تنوع زیستی و تراکم جلبک های سبز سواحل خلیج فارس در استان بوشهر طی دو فصل گرم و سرد 1391 بود. گونه Entromorpha intestinalis از بیش ترین تراکم (878±323.19 عدد) در تمام ایستگاه ها برخوردار بوده و گونه غالب در میان 2 گونه جلبک سبز نمونه برداری شده است. این گونه بیش ترین تراکم (658±465.27 عدد در مترمربع) را در ایستگاه گناوه داشت. گونه E. intestinalis در منطقه میان کشندی بیش ترین تراکم (586±227 عدد در مترمربع) را دارد. گونه Rhizoclonium riparium در چهار منطقه کشندی حضور داشت. بیش ترین تراکم جلبک های سبز در فصل بهار (826±346.48 عدد در مترمربع) بود. همچنین بیش ترین زی توده (500±353.55 گرم وزن خشک بر مترمربع) جلبک های سبز در ایستگاه گناوه مشاهده شد. بیش ترین زی توده جلبک های سبز (505.8±349 گرم وزن خشک بر مترمربع) مربوط به فصل بهار می باشد. بیش ترین مقدار شاخص های مارگالف (0.18)، سیمپسون (0.94) و شانون (0.59) به ترتیب مربوط به ایستگاه نیروگاه، منطقه پایین میان کشندی و منطقه بالای میان کشندی می باشد.

جلبک های قرمز با داشتن حدود 4000 گونه ازنظر اکولوژیکی بسیار بااهمیت بوده و ازلحاظ اقتصادی کاربرد فراوانی دارند. مطالعه حاضر به منظور بررسی تنوع زیستی تراکم جلبک های قرمز سواحل خلیج فارس در استان بوشهر طی 2 مرتبه نمونه برداری (فصل گرم و سرد) در سال 91 در سه ایستگاه گناوه، دانشگاه بوشهر و نیروگاه اتمی صورت گرفت. جهت محاسبات بوم شناختی جلبک قرمز از روش نمونه برداری ترانسکت خطی با سه تکرار استفاده گردید. پس از شناسایی گونه ها، تعداد هرگونه در کودارات ها به عنوان فراوانی ثبت گردید تا در تحلیل های آماری و محاسبه شاخص ها مورداستفاده قرار گیرد.جلبک های قرمز شناسایی شده در این مطالعه شامل 23 گونه از 8 خانواده می باشند. بیشترین تراکم جلبک های قرمز در ایستگاه نیروگاه (8.6±1.9 عدد در مترمربع)، در منطقه پایین کشندی (9.6±2.7 عدد در مترمربع) و در فصل بهار (8.7±1.9 عدد در مترمربع) مشاهده گردید که دلایل آن را به ترتیب می توان به صخره ای بودن ایستگاه نیروگاه از جهت دارا بودن تکیه گاه مناسب جهت اتصال و رشد جلبک ها، عمق بیشتر آب در منطقه پایین کشندی و متناسب بودن هوا در اوایل بهار نسبت داد. گونه Laurencia snyderia از بیشترین تراکم (18.2±6.8 عدد در مترمربع) و گونه Gracilaria corticata دارای بیشترین زی توده (52.59±26.60 گرم وزن خشک بر مترمربع) در میان جلبک های قرمز نمونه برداری شده در تمام ایستگاه ها محسوب می شود. بیشترین مقدار شاخص شانون (2.4) و یکنواختی زیستی (0.898) مربوط به ایستگاه نیروگاه بوده که علت آن می توان به دلیل مطلوبیت بالای این زیستگاه به جهت دارا بودن شیب کم و وسعت بالای منطقه کشندی مربوط دانست. بیشترین مقدار شاخص مارگالف (2.56) متعلق به ایستگاه دانشگاه می باشد. بیشترین تنوع (2.21) و بهترین غنای گونه ای (2.6) مربوط به منطقه میان کشندی (MML) بوده که نشان دهنده شرایط مناسب منطقه ازلحاظ نور و رطوبت برای رشد جلبک های قرمز است.

هدف از این مطالعه بررسی تنوع زیستی و تراکم جلبک های قهوه ای سواحل خلیج فارس در استان بوشهر طی دو فصل گرم و سرد بود. بیشترین تراکم جلبک های قهوه ای در فصل بهار (33±20 عدد درمترمربع) و کمترین تراکم در فصل پاییز (17±9 عدد در مترمربع) بود. در این مطالعه جلبک Cystoserriaceae myrica از بیشترین فراوانی (41±25 عدد در مترمربع) (در تمام ایستگاهها و فصول مورد مطالعه) برخوردار است، و گونه غالب در میان 6 گونه جلبک قهوه ای شناسایی شده محسوب می شود. مقایسه نتایج حاصل از محاسبه شاخص های تنوه در مناطق مختلف نمونه برداری نشان می دهد که، بیشترین مقدار شاخص مارگالف (0.438)، غابلیت و تنوع پایین با نرم افزار پرایمر مربوط به منظقه میان میان کشندی می باشد. بیشترین مقدار شاخص شانون (0.94) نیز مربوط به منطقه پایین میان کشندی می باشد. مقایسه فصلی شاخص های تنوع نشان می دهد که بیشترین مقدار غنای گونه ای و غابلیت مربوط به فصل پاییز و بیشترین مقدار شاخص شانون (0.76) مربوط به فصل بهار است. مجموعا از نظر غنای گونه ای ایستگاه نیروگاه و ایستگاه گناوه به ترتیب دارای بیشترین و کمترین غنای گونه ای در دو فضل مورد مطالعه بود.

آرسنیک از مهمترین آلاینده های آب های سطحی و زیرزمینی است. در طی سال های اخیر استفاده از گیاهان در حذف آلاینده های مختلف از آب مورد توجه محققین قرار گرفته است. هدف از انجام این مطالعه بررسی امکان استفاده از جلبک «کارا» برای کاهش آرسنیک از آب سطحی منطقه چلپو کاشمر می باشد. به منظور سنجش توانایی این جلبک برای حذف آرسنیک از آب، از چهار راکتور با غلظت های اولیه 200, 100, 50 و 300 میکروگرم در لیتر آرسنیک استفاده شد. در این تحقیق علاوه بر بررسی غلظت آرسنیک در آب و گیاه، تغییراتpH  و وزن گیاه نیز در مدت زمان آزمایش مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج گرفته شده در طی 19 روز حاکی از قابلیت بالای این گیاه برای حذف آرسنیک از آب می باشد. بالاترین درصد حذف آرسنیک (75%) در پایان آزمایش مربوط به غلظت اولیه 50 میکروگرم بر لیتر بود. به موازات حذف آرسنیک از آب، غلظت این ماده در گیاه افزایش یافت، به گونه ای که غلظت آرسنیک در گیاه راکتوری که بالاترین غلظت اولیه آرسنیک در آن وجود داشت در پایان 19 روز به 62.7 میلی گرم بر کیلوگرم گیاه خشک رسید.

شکوفایی مضر جلبکی برای اولین بار در مرداد 1386 باعث تغییر رنگ در منطقه وسیعی از آب های ساحلی خلیج فارس گردید. گونه عامل این شکوفایی Cochlodinium polykrikoides بود و باعث مرگ و میر گسترده ای از آبزیان در خلیج فارس شد. در این مطالعه اثرات بازدارندگی رشد داینوفلاژلای Cochlodinium polkrikoides بادر معرض قرار گیری با عصاره آبی (0.2, 0.6, 0.8 and 1.6 g L-1) 6 گونه از جلبک ماکرسکوپی Ulva lactuca, Enthromorpha intistialis, Colpomenia sinuosa, S. illicifolium, Gracilaria corticat و Hypnea valentiea ، کشت توام با بافت تازه (and 5.0 g L-1) و محیط کشت آبی فیلتر شده از 3 گونه از جلبک ماکرسکوپی E.intistialis, C.sinuosa, و H.valentiea در شرایط آزمایشگاهی و به مدت 15 روز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که رشد C. polkrikoides بطور معنی داری بوسیله عصاره آبی جلبکی در تمام غلظت ها محدود شده و اختلاف معنی داری را با نمونه شاهد دارد (p<0.05). همچنین بیشینه بازدارندگی رشد C. polkrikoides در کشت توأم با بافت تازه جلبک های ماکروسکوپی E.intistialis, C.sinuosa و H.valentiea بدست آمد که اختلاف معنی داری را با دیگر جلبک های ماکروسکوپی و شاهد نشان داد (p<0.05). در محیط کشت آبی فیلتر شده بیشینه بازدارندگی رشد در جلبک E.intistialis مشاهده شد که اختلاف معنی داری را با دیگر جلبکها داشت. از اینرو، می توان نتیجه گرفت که استفاده از جلبک های ماکروسکوپی مورد آزمایش خواه به شکل عصاره و یا با بافت تازه می تواند به عنوان راهکاری در کنترل بیولوژیکی رشد دینوفلاژلای C. polkrikoides می باشد.

با توجه به اهمیت خیارهای دریایی و ناشناخته ماندن آنها در کشور ما، هرگونه مطالعه در این باره می تواند ارزشمند باشد. لذا این تحقیق در زمینه بیولوژی تولیدمثل و بررسی غدد جنسی از نظر ماکروسکوپی و میکروسکوپی در گونه Holothuria leucospilota انجام شد. در این مطالعه، نمونه برداری از خیار دریایی گونه Holothuria leucospilota، در یک دوره یک ساله به صورت ماهیانه، در منطقه بستانه هرمزگان، در خلیج فارس، صورت گرفت. 124 عدد نمونه ماده و 108 عدد نمونه نر بررسی گردید. در مطالعه ماکروسکوپی بررسی رنگ غدد جنسی، شمارش تعداد توبول ها و اندازه گیری طول و قطر آنها مورد نظر بود. جهت مطالعات هیستولوژیک و مورفومتریک غددجنسی، پس از انجام مراحل آماده سازی نمونه های بافتی به روش معمول، مقاطع پارافینی 5 میکرونی تهیه شده، با رنگ های هماتوکسیلین–ائو.زین مورد رنگ آمیزی قرار گرفتند، قطر توبول ها غدد جنسی با میکرومتر عدسی چشمی و با بزرگنمایی 4 ×، در سه ناحیه ابتدا، میانه و انتهای توبول، اندازه گیری شد. غدد جنسی از توبول های رشته ای تشکیل شده که در گونه مذکور، در ماده ها صورتی رنگ و در نرها کرم رنگ می باشد. با بررسی ماکروسکوپی و میکروسکوپی 5 مرحله رسیدگی جنسی تعیین گردید: 1) رشد اولیه، 2) رشدیافته، 3) رشد پیشرفته، 4) رسیده یا بالغ، 5) پس از تخم ریزی. نتایج زیست سنجی غدد جنسی نشان داد، نرها دارای تعداد توبول های بیشتر، باریک تر و بلندتر نسبت به ماده ها بودند. تعداد، طول و قطر توبول ها نیز با پیشرفت مراحل رسیدگی جنسی از مرحله 1 تا 4 افزایش و در مرحله 5 کاهش می یابد. رابطه بین تعداد توبول ها و وزن غده جنسی نیز به دست آمد که ضریب تعیین (R2) نمودار آن در جنس نر 0.73 و در جنس ماده 0.80 بود.

سه گروه عمده جلبک های ماکروسکوپی جزیره کیش در طول چهار ترانسکت در چهار ایستگاه در این جزیره از نظر اکولوژیک مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه برداری طی یک سال هر دوماه یک بار در زمان پایین ترین جزر صورت گرفت. نمونه برداری با روش کوادرات های تصادفی (ابعاد 50×50 سانتیمتر) از منطقه جزر و مدی صورت پذیرفت. نتایج آماری نشان می دهد که گونه Rhizocolunium impelexum دارای بیشترین تراکم نسبت به جلبک های سبز در ترانسکت اول (شمال غربی جزیره) در ناحیه بالای میان جزر و مدی بود. در بین جلبک های قهوه ای بیشترین تراکم در گونه Cyctoseira myrica  در ترانسکت اول و ناحیه میان جزر و مدی مشاهده شده است. از میان جلبک های قرمز گونه Champia japonica بیشترین فراوانی را در ترانسکت اول دارا بوده است. از اطلاعات بدست آمده نتیجه گرفته شد که تنوع گونه ای از تراکم جلبک های سبز در ترانسکت اول که محل خروجی فاضلاب شهری است، بیشتر می شد و این امر می تواند بدلیل وجود عناصر و مواد مغذی فراوان باشد. همچنین با مشاهده اینکه تنوع گونه ای جلبک ها بالاخص قهوه ای و قرمز در ترانسکت دوم (جنوب غرب) بسیار بالا است، و با توجه به اینکه آن منطقه تحت تاثیر آلودگی نفتی حاصل از آب توازن کشتی های نفتکش می باشد، شاید بتوان گفت در حضور آلودگی نفتی تنوع گونه ای جلبک های ماکروسکوپی فرصت طلب افزایش یابد.

با توسعه جوامع بشری، ایجاد امنیت غذایی در اولویت قرار گرفته است. هر چند جامعه بشری با پیشرفت تکنولوژی و معرفی کودهای شیمیایی و سموم دفع آفات نباتی توانسته باعث افزایش چشمگیر تولید غذا گردد ولی هنوز هم کیفیت غذا جزو مسایل پر اهمیت محسوب می شود. یک راهکار مناسب، کاربرد کودهای با منشا آلی است. از سالیان طولانی، کشاورزان مناطق ساحلی، جلبک های دریایی را برای افزایش رشد گیاهان در مزارع خود استفاده می کردند. امروزه با پیشرفت تکنولوژی، برخی از گونه های جلبک های دریایی، تولید و فراوری شده اند و به صورت جداگانه یا مخلوط با سایر ترکیبات کودی، مورد استفاده تولیدکنندگان بخش کشاورزی قرار می گیرند. هرچند کود عصاره جلبک دریایی، عناصر غذایی ناچیزی دارد ولی به دلیل دارا بودن مقادیر بالایی از مواد تنظیم کننده رشد گیاهی به صورت طبیعی، به عنوان محرک رشد در بهبود و تسریع رشد و رفع عوارض حاصل از تنش های محیطی در گیاهان، کاربردهای فراوانی یافته است.

بیماری استئوپروز یا پوکی استخوان یکی از بیماری های رایج استخوان می باشد که به علت عدم تعادل بین تخریب و تشکیل استخوان ایجاد می شود. بدون تردید فاکتورهای تغذیه ای در پیشگیری از این بیماری نقش مهمی دارند. درمان های مختلفی برای استئوپروز وجود دارد که شامل بیس فسفونات ها، تجویز هورمون هایی مانند پاراتیروئید و استروژن تراپی و غیره می باشند. این درمان ها دارای عوارض جانبی متعددی هستند. در تلاش به دنبال یافتن درمانی مناسب با حداقل میزان عوارض، توجه محققین به مواد طبیعی برگرفته از موجودات دریایی از جمله جلبک ها معطوف شده است. در این مقاله مروری، اثرات جلبک های دریایی بر بیماری استئوپروز بررسی شده است. جلبک دریایی دارای فواید سلامتی زیادی است که یکی از آن ها تاثیر مطلوب آن بر متابولیسم استخوان می باشد. ترکیبات فعال جدا شده از جلبک ها، از جمله ترکیباتی که خواص ضد سرطانی، ضد التهابی، آنتی اکسیدانی و غیره دارند در درمان بیماری های گوناگون موثر می باشند. یافته ها نشان می دهند که جلبک ها می توانند متابولیسم استخوان را بهبود بخشند به دلیل اینکه جلبک ها منبع غنی از عناصر معدنی ضروری از جمله کلسیم، منیزیم و دیگر عناصر حمایت کننده استخوان نظیر اسیدهای آمینه و فاکتورهای رشد هستند. لذا با توجه به اینکه ترکیبات حاصل از جلبک های دریایی از نظر سازگاری زیستی با بدن مناسب می باشند و عوارض جانبی برخی از داروهای سنتزی را ندارند، می توان از آن ها جهت درمان بیماری هایی از جمله استئوپروز استفاده نمود.